V: Goście – „Staroświecka perełka”?

|► MOIM  ZDANIEM » TOMASZ  PSTRĄGOWSKI «

Kilka dni temu (środa, 09 listopada 2011) w sieci a dokładniej na łamach portalu Wirtualna Polska, pojawił się ciekawy artykuł związany bezpośrednio z Visitors (V: Goście). Jest to również recenzja autorstwa Tomasza Pstrągowskiego. Jego interesującą treść zamieszczamy poniżej. Polecamy !

Staroświecka perełka ?

Fantastyka naukowa pełna jest opowieści o inwazjach kosmitów. Niestety, produkcje serio stawiające pytania o ewentualne spotkanie i wojnę cywilizacji to rzadkość. Zazwyczaj najazd obcych jest tylko usprawiedliwieniem dla popisów speców od efektów specjalnych i scen batalistycznych. Dlatego, choć „V” nie jest serialem idealnym, warto poświęcić mu chwilę – potrafi zaskoczyć.

Fabuła serialu rozgrywa się współcześnie. Pewnego dnia nad największymi ziemskimi miastami zawisają olbrzymie statki kosmiczne. Anna, przywódczyni gości (po angielsku Visitors, stąd tytułowe V), zapewnia, że wizyta jest pokojowa, a w zamian za gościnę kosmici chętnie podzielą się swoją technologią. Od początku wiadomo jednak, że dobroduszność Anny jest udawana – obcy ukrywają bowiem nie tylko swój prawdziwy wygląd (w pierwszym sezonie nie dowiadujemy się, jak wyglądają, sugeruje się jedynie, że są podobni do jaszczurek), ale i zamiary. Ich prawdziwe oblicze dostrzegają nieliczni. Formułują się oni w tajne oddziały i, trochę na ślepo, podejmują walkę. Pomaga im w tym Piąta kolumna (także odwołanie do V w tytule), grupa zbuntowanych obcych, którzy nie chcą, by Anna zrealizowała swoje zamiary.

Warto od razu zastrzec jedno: wyprodukowane przez ABC „V” to remake serialu z lat osiemdziesiątych. I niestety mocno tę niedzisiejszość czuć. „V” potrafi bardzo nieudolnie budować dramaturgię, scenariusz pełen jest skrótów i logicznych nieścisłości, a akcja na siłę prowadzona jest tak, by globalny przecież konflikt, przedstawić z perspektywy garstki bohaterów. Można odnieść wrażenie, że twórcy nie byli pewni, czy chcą stworzyć nowoczesne widowisko telewizyjne, czy jak najwierniej skopiować oryginał. Przez to ich produkcję ogląda się ze zdziwieniem – świetne efekty specjalne sąsiadują tu z rozwiązaniami formalnym sprzed dekad, a doskonali aktorzy (zwłaszcza Scott Wolf jako Chad Decker i Morena Baccarin jako Anna) wygłaszają fatalnie napisane dialogi. Mimo to warto przymknąć oczy na mankamenty i dać „V” szansę, bo pod mocno chropowatą powierzchnią drzemie historia z niesamowitym potencjałem.

Scenarzystom „V” udało się stworzyć przekonującą i wciągającą wizję cichej wojny rozgrywającej się pomiędzy rasami. A przy okazji skonstruować całkiem nośną metaforę opisującą naszą rzeczywistość. W manipulujących mediami gościach łatwo dostrzec odwołania do współczesnej klasy rządzącej, która odizolowała się od społeczeństwa i podejmuje z nim dialog tylko za pośrednictwem dziennikarzy. To Anna decyduje jak Chad Decker przedstawia poczynania jej i jej wrogów – walcząca o wolność Piąta kolumna szybko zostaje obwołana organizacją terrorystyczną, a łzawe wystąpienie Deckera przekonuje miliony obywateli, że obecność gości na Ziemi jest niezbędna.

O G L Ą D A J   O N L I N E

Dzięki ograniczeniu liczby bohaterów udaje się też twórcom „V” opowiedzieć wciągającą emocjonalnie historię o ich losach. Wątki poszczególnych postaci wciąż się przenikają, a komplikujące się relacje między nimi sprawiają, że serial przypomina czasami wciągającą telenowelę. We współczesnej telewizji zabieg taki udał się chyba jeszcze tylko twórcom świetnego „Fringe”.

Swoją sztywnością i staroświeckością „V” rozczaruje tych, którzy spodziewają się współczesnego science fiction – prostego, ale pełnego akcji i efektów specjalnych. Ale wytrwali widzowie dostrzegą w tej historii głębię, której brakuje wielu współczesnym produkcjom. Szanując obraną konwencję „V” zadaje poważne pytania i stara się na nie poważnie odpowiedzieć – a przecież to zawsze było najważniejsze w fantastyce naukowej.

Polecamy również: